Tohnet tabure....

M.Tohnet'in buluşu bir teknikle yapılan tabureler son derece orjinaller..

Muhteşem renk kombinli şamdanlar...

Canlı renkli şamdanlar..

Komodin...

Yeni oluşumumuz için kardeşimin ilk çalışması.

Nostaljik askı...

Aynı eskisi gibi...anneannemlerdeki gibi...peçete transferi, yağlı boya eskitme ve patine uygulandı.

Şirin, küçük, çekmeceli kutucuğumuz...

Aslında kutucuk ama çekmeceli bir kutucuk. Çok fonksiyonlu, her şey için kullanılabilir. Dekopaj, yağlı boya eskitme ve stencil uygulamaları yapıldı.

Kalpli pano...

Dekopaj, yağlı boya eskitme tekniklerinin kullanıldığı 3'lü duvar panosu.

Bir gülüver...

Hamur kabartma tekniği  uygulanmış,
25,5x 18 cm ölçülerinde güllü pano.

Anahtar dolabı...

 Peçete transfer edildi ahşap anahtar dolabı üzerine...

Dantelli ortanca..Ece'nin dokunuşu)

Ece Aymer...Her ay bir kez seminer düzenliyor. Tanımayan yoktur kendisini...bana sorarsanız, Türkiye'nin 'ahşap boyama' hobisine sınıf atlatan kadınıdır. Bu seminerlerden ilkinde şahsen tanıdım kendisini ve bana yaptığı dokunuşlarla öğreniverdim öğrenmek istediklerimi fazlasıyla. Bu kutu tam istediğim gibi keyifle çalıştığım bir kutu oldu. Her yaptığım zaten özeldir ama bu kutu daha da özel oldu. Teşekkürlerimle Ece Aymer Craft House İstanbul...

Kapı zarfı...

Güle güle kullan sevgili Berna'cığım.

Kelebekler, çiçekler ve saksılar...

Sipariş üzerine çalışıldılar...

Asya'lı...

Aslında bu kutu Asya'nın, Asyamız üzerindeki o sevimli, tombik ve cingöze çok ama çok benziyor, daha  resimleri bulduğum anda aklımda o vardı...kutu minicik, Asya zaten minicik ,güle güle kullan bebişim...

Çok fonksiyonlu, dantel işlemeli bir şey...

Kendime almıştım İkea'dan, galvanizin üzerine güzel beyaz bir boya atmışlar,kendisi doğalında da çok güzel ve insana hayaller kurduruyor(Soldaki resmin arka planında da görüldüğü üzere)...Kendime alıp önce vazomu içine yerleştirip kullandım, sonra da içine fesleğen ektim, belki görmüşsünüzdür,yaptığım objeleri fotoğraflarken konu mankeninin yardımcısı olarak kullanıyorum. Ve siparişi verildi...şimdi de böyle bir şekle dönüştü, bir sonrasında belki bir aile olarak dikilecekler karşınıza belli mi olur...

Minicik, küçücük ama hokka gibi Defne'ye...

Çok sevdiğim, çok çok kikirdediğim, çok yakın arkadaşımın kendi gibi minicik, hokka gibi Defne'sine...oy ben yerim seni miniciğim...

Bir mumluğun dönüşümü...

Benim iyilik meleği kardeşime bir mumluk dönüştürdüm, söylediğine göre fotoğraf kötü kendisi çok daha güzel ve romantikmiş, canım benim, kardeş işte...

Gömüden...

Gömüden çıkma değil kendileri, bizzat kendim tarafından boyanmış bir polyester..ama çok seviyorum ben onu...

Bizim evden...

Sevgili Mehtap beni Kadıköy'deki meşhur Cuma Pazarı na götürmüştü...insan ne bulursa almak gibi bir ruh haline bürünüyor, kendimizi tuta tuta biraz dokunup geri dönmüştük. İşte bu eski tel-teneke kutuları oradan almıştım, pek büyük bir keyifle boyamıştım, ancak paylaşabildim,sehpanın üzerine zerafet kattılar bence...

O'na sesleniş...

Dışarıda sesler ibadete çağırıyor hep bir ağızdan, tam yüreğimden gökyüzüne bir kaynak fışkırıyor, çok seviyorum, çok seviyorum seni....bildiğim bir sevgi değil bu, bildiğim kelimeler anlatamıyor bu sevgiyi...tanımı yok, adı yok, yaşadıklarımdan çok farklı, çok yoğun, çok sessiz, çok durgun, çok dingin, öylece akan, öylece izin veren, öylece bekleyen.... içime koyduğun bu duygu için sana minnettarım, sonsuz şükran içindeyim, teşekkür ediyorum, teşekkür ediyorum...

(Tam fotoğraflarımı edite ederken döküldü bunlar, demek bu kutuya yazılması gerekiyordu...)